ਵਿਸਤਾਰ
ਡਾਓਨਲੋਡ Docx
ਹੋਰ ਪੜੋ
ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਰੂਹਾਂ, ਪੈਰੋਕਾਰ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਪੈਰੋਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੀ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਅਖੌਤੀ ਪੈਰੋਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੋ, ਜਾਂ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੋਂ। ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ। ਬਸ ਇਹ ਨਾ ਭੁੱਲਣਾ। ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਜੀਵਨ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡਾ ਜੀਵਨ ਸਵਰਗੀ ਅਨੰਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ, ਉਮੀਦਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪਸੰਦ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਰੀ ਉੱਨਤ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਤਕਨੀਕੀ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕੁਝ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਬਿਹਤਰ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜੋ ਹੈ ਉਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਰਹੋ। ਹੁਣ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਬੁਲਬੁਲੇ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਬੁਲਬੁਲਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਕ ਬੁਲਬੁਲਾ, ਇੱਕ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਇਥੋਂ ਤਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੋਹਰਾ ਲਪੇਟੇ ਜਾਣਗੇ - ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੁਲਬੁਲਾ ਜੋ ਇੱਕ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸਾਡੇ ਅੱਜ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਾਂਗ। ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੁਲਬੁਲਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇਖਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਮ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਬੁਲਬੁਲਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ। ਇਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਬੁਲਬੁਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਕਰਮ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਬੁਲਬੁਲਾ ਸਮੂਹਿਕ ਕਰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬੁਲਬੁਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋਣਾ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜਾਂ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਸਕੇ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦੇ ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਨੈਤਿਕ ਮਿਆਰ ਦੁਆਰਾ, ਆਪਣੀ ਵੀਗਨ ਖੁਰਾਕ ਦੁਆਰਾ, ਸਮਾਜ ਲਈ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਵੀ ਲੋੜਵੰਦ ਹਨ; ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਇੱਕੋ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ। ਇੱਥੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬੁਲਬੁਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੁਲਬੁਲਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਘੱਟ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰੀ ਜਾਂ ਹਲਕਾ। ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਬੁਲਬੁਲੇ ਤੋਂ ਜਾਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਘੇਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਝ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਾ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ, ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੈਦ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਸਥਿਤੀ। ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਇੰਨੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਕਿ ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਹੋਰ ਕਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਨੇ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੌਤਿਕ ਹੋਂਦ ਦੇ ਇਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਘਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਘਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਕਈ ਘਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਉੱਚ ਜਾਂ ਦਰਮਿਆਨੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ, ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਜਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕਿਸੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੰਬੰਧ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ। ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਲੀ ਘਰ। ਪਰ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ-ਕੀਤੇ ਗਏ ਗੁਰੂ ਦੀ, ਜੀਵਤ ਗੁਰੂ, ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੇਠਲੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੰਭਵ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ। ਅਖੌਤੀ ਸਵਰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਐਸਟਰਲ (ਸੂਖਮ) ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਐਸਟਰਲ (ਸੂਖਮ) ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਈ ਪੱਧਰ ਹਨ, ਸੌਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ। ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਉਹ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਖੌਤੀ ਮੌਤ-ਦੇ-ਨੇੜੇ ਲੋਕ (ਅਨੁਭਵੀ) ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੌਤ-ਦੇ-ਨੇੜੇ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਧੇਰੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਲਈ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਪੱਧਰ ਜਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੀਜੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਤੀਜੇ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਜਾਂ ਐਸਟਰਲ (ਸੂਖਮ) ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ-ਦੁਆਰਾ-ਨਿਯੁਕਤ, ਇੱਕ ਸਚੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਪੱਕ ਰੂਹਾਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈਏ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨਾਂ ਸੀਮਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਾਂਗੇ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ, ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆਤਮਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਭੌਤਿਕ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਹੈ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ, ਉਹ ਡਰਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਭੌਤਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਸਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਂਘ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਜਾਂ ਤੀਬਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਐਸਟਰਲ (ਸੂਖਮ) ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਅਜੇ ਵੀ ਯੁੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਜੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ - ਤਰਜੀਹੀ ਰਸਤਾ, ਸਿਰਫ਼ ਆਜ਼ਾਦ ਰੂਹਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਸਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ - ਸਿਰਫ਼ ਐਸਟਰਲ (ਸੂਖਮ) ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ - ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਹੋਂਦ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਹਤਾਸ਼ ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਜੀਵਨਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੂਜੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ, ਦੂਜੇ ਸੰਸਾਰਾਂ, ਆਦਿ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੱਖਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ। ਆਤਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੰਦਮਈ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਘੇਰਿਆ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਆਤਮਾ ਲਈ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਆਤਮਾ ਇਕ ਬੁਲਬੁਲੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਚੁਣ ਕੇ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬੁਲਬੁਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮਨ, ਸਰੀਰ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਯੋਗਤਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਬਣੀ ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਟਕਰਾਅ, ਪਿਆਰ, ਲਗਾਵ, ਸਹਿਯੋਗ, ਆਦਿ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ, ਕਰਮ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਉਲਝਣਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। Photo Caption: "ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ"
